تبلیغات
گذر اقاقیا - دلگرم
1396/09/17  23:32   

همراه نامه‌اش برایم یک بسته فرستاده بود و نوشته بود: «این دو فقدان پیاپی برای تو و مادرت بسیار دشوار است.» نوشته بود همیشه صحبت کردن درباره مرگ برایش سخت بوده و برای همین تا به حال چیزی نگفته. دو خط پایین‌تر برایم نوشته بود: «همراه این یادداشت هدیه ناقابلی است، برای اینکه لباس سیاه را از تنت در بیاوری و به قلبت فرصت دهی تا از سوگ عبور کند.»

بسته را باز کردم؛ درونش یک مانتوی زمستانی بود، چیزی که به شدت غافلگیرم کرد. در این مدت که سعی کرده بودم حواسم بیشتر به مادر باشد، کسی اندوه من را به رسمیت نشناخته بود. اصلا توقعی هم نداشتم، کسی حواسش به من باشد. مانتو را که پوشیدم دقیقا اندازه‌ام بود. ایستادم جلوی آینه و به خودم نگاه کردم، به مانتوی گرم زمستانی‌ام که بیشتر از خودم، به قلبم گرما می‌بخشید.

   


نظرات()  
زَرمان
1396/09/29 16:12
:* :)
غمی
1396/09/28 10:30
چقدر لذت‌بخش است وقتی که حواس همه آدم‌های اطراف معطوف به جای دیگریست یکی شش دانگ حواسش به تو باشد...
زَرمان
1396/09/19 14:26
خدا خیرش بدهد که حواسش به تو بوده. امیدوارم غم نبینی و دل و جانت همیشه و پیوسته گرم از حضور عزیزانت باشد.

دلم هم تنگ شده بود برایت :*
پاسخ محدثه انسی‌نژاد : ای جانم. دل من هم برات یه ذره شده بود زهرا جانم :*
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

گذر اقاقیا

نام من رفته‌ست روزی بر لب جانان به سهو/ اهل دل را بوی جان می‌آید از نامم هنوز