1396/05/19  22:37   

خانم مونتگومری در یکی از جلدهای کتاب آنی شرلی که یادم نیست کدام‌شان است، زنی را توصیف می‌کند که دو ویژگی خاص اخلاقی دارد. یکی از ویژگی‌های اخلاقی زن این است که تحت هیچ شرایطی از وضعیت هوا حرف نمی‌زند و گلایه‌ای نمی‌کند. گمانم هم‌صحبتی با چنین کسی به وقت بی‌حوصلگی و نداشتن موضوع کمی سخت باشد ولی در موقعیت‌های دیگر خیلی هم بد به نظر نمی‌رسد.

همه اینها را گفتم که از دفترچه قدیمی‌ام بگویم. همین چند روز پیش بازش کردم تا نگاهی به روزانه‌نویسی‌های قدیمی‌ام بکنم. فکر می‌کنید در اولین صفحه‌اش چه چیزی نوشته بودم؟ نوشته بودم:«امروز دوازده شهریور است، پس از مدت‌ها یک باران حسابی بارید. حالا دیگر می‌شود بوی پاییز را حس کرد» بله! من شبیه به شخصیت خاص کتاب خانم مونتگومری نیستم. من هم مثل بقیه دلم لک زده برای پاییز و آن باران‌های بی‌وقفه‌اش که چند روز و چند شب ادامه پیدا می‌کرد. بارانی که صدای برخورد قطراتش با شیروانی خانه، بهترین موسیقی دنیا بود.

   


نظرات()  
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

گذر اقاقیا

نام من رفته‌ست روزی بر لب جانان به سهو/ اهل دل را بوی جان می‌آید از نامم هنوز