1395/03/22  00:17   

گفته بود:«در کلاس‌شان نمونه بود انقدر که به شاگردان ضعیف کلاس هم کمک کرده بود و آنها را همراه خودش بالا کشیده بود. نگذاشته بود آنها پایین بمانند.» بعد مکث کرده بود و ادامه داده بود:«در این چند سال شاگردی مثل او نداشته‌ام. تکرار نشدنی مانده هنوز.»

فکر کرده بودم این یکی از خصوصیات آدم‌های بزرگ است لابد. کسانی که وقت اوج گرفتن دست دیگران را هم می‌گیرند و با خودشان همراه می‌کنند.

   


نظرات()  
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

گذر اقاقیا

نام من رفته‌ست روزی بر لب جانان به سهو/ اهل دل را بوی جان می‌آید از نامم هنوز