1394/04/26  02:16   

بعد از شوخ طبعی دومین ویژگی‌ای که می‌تواند کسی را برایم از بقیه متمایز کند سرزنده بودن، شادابی و شیطنت اوست. نشانه خاص این افراد این است که می‌توانند با بچه‌ها ساعت‌ها بگویند، بخندند و بازی کنند. آنها هیچ وقت نسبت به بچه‌ها بی‌حوصله نیستند و در نبودشان همیشه بچه‌ها سراغشان را از دیگران می‌گیرند. همان‌ آدم‌هایی که نه پیر می‌شوند و نه می‌گذارند کسی در کنارشان حس پیری کند.

پی‌نوشت اول: عنوان به یاد استاد منوچهر احترامی انتخاب شده است و البته من هم دوست دارم خطاب به بچه‌هایی که می‌شناسم با صدای بلند بگویم:«بچه‌ها منم بازی!»

پی‌نوشت دوم: بنا به درخواست رفیق عزیزی از این به بعد بخش نظرات اقاقیا باز می‌ماند.

   


نظرات()  
مائده
1394/04/26 07:32
دیروز خندوانه رو میدیدم. مهمان جالبی داشتند که هم متواضع و محترم و خوش فکر بود و هم شوخ. خصوصیاتی رو داشت که آدم انتظار نداره یکجا تو یه شخصیت ببینه. اسمش بود اسماعیل امینی. شاعر طنز و استاد دانشگاه. و یکی از کتابهایی که معرفی کرد, بچه ها منم بازی بود. تو داریش یا خوندیش؟
پاسخ محدثه انسی‌نژاد : آره من هم اون برنامه رو دیدم و چقدر خوب بود. من جلد یک این کتاب رو خوندم. امانت گرفته بودمش از یکی از دوستانم. این کتاب سه جلدی هست و اینکه داستانک‌هایی هست که منوچهر احترامی در مجله "بچه‌ها گل آقا" می‌نوشته. دوست دارم جلد دوم و سومش رو هم بخونم.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

گذر اقاقیا

نام من رفته‌ست روزی بر لب جانان به سهو/ اهل دل را بوی جان می‌آید از نامم هنوز