1394/03/26  13:07   

نمی‌دانم از چه زمانی کلمات و نوع به کارگیری آن‌ها برایم مهم شد. شاید از وقتی که فهمیدم خواندن و نوشتن را دوست دارم. جدا از مسئله اینکه گفت‌وگو با افرادی که دایره لغات وسیعی دارند لذت بخش است، افرادی که می‌دانند از کلمات چطور استفاده کنند هم بسیار کم‌یاب هستند.

کسانی که در صحبت‌هایشان از کلمات ناخوشایند استفاده نمی‌کنند. منظورم صرفا فحش و کلمات زشت نیست بلکه کلماتی‌‌ست که حس خوبی را به شنونده منتقل نمی‌کنند. نیش و کنایه زدن و زبان تند داشتن که جای خود. البته تمام اینها بیشتر در حالت بحث و تنش و بعد از آن خودش را نشان می‌دهد. جایی که می‌تواند نشان دهنده توانایی فرد در کنترل زبان خود باشد.

پی‌نوشت: شاید این مسئله خیلی ساده به نظر برسد اما چون همیشه جزو مسائلی است که فکرم را به خود مشغول می‌کند خواستم که درباره‌اش بنویسم.

   


نظرات()  

گذر اقاقیا

نام من رفته‌ست روزی بر لب جانان به سهو/ اهل دل را بوی جان می‌آید از نامم هنوز