1394/03/11  19:59   

وقتی برنامه «نیمه پنهان» به دقایق آخر خود می‌رسد، زینب ابوطابی آن سوال همیشگی‌اش را از همسران شهدا می‌پرسد. «اگر همین الان این در باز بشه و به جای من همسر شهیدتون مقابلتون بشینه چی بهش می‌گید؟» بعضی خانم‌ها جواب می‌دهند که سکوت می‌کنیم و فقط نگاهشان می‌کنیم. بعضی دیگر اشک می‌ریزند و چند نفری از حرف‌های نگفته این سال‌ها برای همسرانشان می‌گویند. هر چه که هست دلتنگی‌ست که به شکل‌های مختلف از پس سال‌ها از قلبشان می‌جوشد.

پی‌نوشت: گاهی با خودم فکر می‌کنم که راز زندگی مشترک آنها چه بوده؟ من هیچ وقت معتقد نبوده‌ام که آنها زندگی مشترک تماما شیرین و بی‌نقصی داشته‌اند اما اینکه از پس گذشت سال‌ها هنوز همسرانشان دلشان برای آن لحظات که لبریز از سختی و دلهره بوده تنگ می‌شود یعنی یک چیزی آن وسط اتفاق افتاده که دست کم حالا در خیلی از زندگی‌ها جایش خالی‌ست.

   


نظرات()  

گذر اقاقیا

نام من رفته‌ست روزی بر لب جانان به سهو/ اهل دل را بوی جان می‌آید از نامم هنوز